Prof. dr Vojislav Maksimović
Rektor Univerziteta u periodu od 1993 - 2000

Vojislav Maksimović, rodjen 4. avgusta 1935. godine., u Cvilinu kod Foče, profesor je univerziteta, prozni pisac i esejista. Osnovno obrazovanje završio u rodnom kraju, gimnaziju u Sarajevu i Beogradu. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu gdje je odbranio i doktorsku disertaciju. Sa grupom intelektualaca obnovio je 1990. godine Srpsko prosvjetno i kulturno društvo Prosvjeta. Bio je rektor Univerziteta u Srpskom Sarajevu od 1993. do 2000. godine. Redovni je član Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske. Nosilac najvećih odlikovanja RS: Ordena Republike Srpske sa lentom i Ordena Nemanjića. Živi i radi u Beogradu.

Djela:

• Vidjenja Bosne - eseji
• Nekada i sada - eseji
• Jovan Kršić - doktorska disertacija
• Neka presudi vrijeme - eseji
• Ispred svog doba - eseji
• I namjerno i uzgredno - eseji
• Prostori i pojave - eseji
• U vremenu srpskog budjenja - govori i intervjui
• Putopisna i memoarska literatura - eseji
• Vuk i sljedbenici - eseji
• Starina i savremenost - eseji
• Mitropolit Sava Kosanović - studija
• Od usta do usta - roman
• Zavodišta - roman
• Ponešto - poetska proza
• Podneblja - pjesme
• Vaso Pelagić - monografija

Nagrade:

• 27. julska nagrada SRBiH
• 6. aprilska nagrada grada Sarajeva
• Nagrada "Laza Kostić"
• Nagrada "Vladimir Ćorović"
• Nagrada "Sveti Sava"
• Nagrada "Šušnjar"
• Orden bratstva i jedinstva sa srebrenim vijencem
• Orden Republike Srpske sa lentom
• Orden Nemanjića

Prof. dr Boriša Starović
Rektor Univerziteta u periodu od 2000 - 2005

Boriša Starović je rodjen u Sarajevu 1940.godine. U rodnom gradu završio Klasičnu gimnaziju s odličnim uspjehom 1958. god. i postao student Medicinskog fakulteta. Diplomirao je 1964. kao jedan od najboljih studenata generacije. Specijalistički ispit iz opšte hirurgije položio je 1973. na Hirurškoj klinici Medicinskog fakulteta u Sarajevu sa najvišom ocjenom. Subspecijalistički ispit iz plastične i rekonstruktivne hirurgije položio je 1976.god. Kao stipendista British Counicil - tokom 1976. i 1977. godine., boravio je u vodećim centrima Velike Britanije za hirurgiju šake, rekonstruktivnu hirurgiju i mikrohirurgiju / Edinburg, Derbi, London / gde započinje rad na doktorskoj disertaciji iz područja rekonstruktivne hirurgije šake. Bila je to prva doktorska disertacija iz ove medicinske oblasti na prostorima tadašnje Jugoslavije. Disertaciju odbranio 1981. godine, na Medicinskom fakultetu u Sarajevu.

Jedan od osnivača odjeljenja za plastičnu i rekonstruktivnu hirurgiju Hirurške klinike u UMC Sarajevo. Transformacijom pomenute ustanove 1977. god. postao je njen direktor i na toj dužnosti ostao do 1993. godine. U nastavnom procesu Medicinskog i Stomatološkog fakulteta učestvuje od 1972. godine, kada je izabran za asistenta na predmetu hirurgija, a zatim kroz izbor u docenta, vanrednog i redovnog profesora uobličava blistavu univerzitetsku karijeru.

Prodekan Medicinskog fakulteta postaje 1985, dekan 1988. godine. Na tom mjestu ostao je do januara 1993. god., kada je napustio Sarajevo. Prvog dana rata, 6. aprila 1992. godine, bio je žrtva atentata. Punih 400 dana proveo je u zatočeništvu na Klinici kojoj je on bio jedan od osnivača i koju je vodio 20 godina. Odmah po izlasku iz Sarajeva, postavljen je za dekana Medicinskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, Republike Srpske, a već od 18. septembra započinje sa nastavom po tipu Univerzitetskog kampusa u prostorima Kliničkog centra Opšta bolnica Srbinje.

Univerzitetska karijera prof. dr Boriše Starovića, je obogaćena najvišom funkcijom rektora Univerziteta u Srpskom Sarajevu koju je obavljao šest godina. Bio je mentor ili član u 22 magistarska rada i 8 doktorata na Medicinskom i Stomatološkom fakultetu. Nosilac je ili učesnik, preko 20 naučno istraživačkih projekata u zemlji i inostranstvu. Organizator desetak kongresa, internacionalnih stručnih sastanaka i brojnih domaćih simpozijuma. Za svoj rad, zasluge u radu dobio je Šestoaprilsku nagradu grada Sarajeva, Prvomajsku nagradu BIH, Medalju rada te 1990 god. Povelju humanosti Jugoslavije. Novembra 2002. god. dobio je nagradu Hipokrat za životno djelo, a 2003. Veliki pečat za postignute rezultate u profesiji. Blistava karijera, rezultati u naučnom radu, doprinos razvoju nauke bili su dovoljni da se prof. dr. Boriša Starović uvrsti u osnivača Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske. Bio je njen dopisni i redovan član, obavljao je funkciju predsjednika Odjeljenja za medicinske nauke, generalnog sekretara i potpredsjednika.

Preminuo je 16.maja 2005. nakon kraće bolesti.