Univerzitet u Istočnom Sarajevu 14. septembra 2026. godine s ponosom obilježava Dan Univerziteta i 34 godine postojanja i uspješnog rada.
Univerzitet je osnovan 14. septembra 1992. godine odlukom Narodne skupštine Republike Srpske, a nastao je kao Univerzitet u Sarajevu Republike Srpske i to kao odgovor na izazove vremena – ali i vizionarski potez. Više od tri decenije kasnije, rezultati govore sami za sebe.
Sa 18 članica – petnaest fakulteta, dvije akademije i Institutom istorijskih nauka, Univerzitet u Istočnom Sarajevu se, zahvaljujući jasnoj viziji rukovodstva Univerziteta, uz podršku i ulaganje Vlade Republike Srpske, gradio i pozicionirao kao univerzitet budućnosti. Danas imamo savremene prostore za nastavu i rad, laboratorije, amfiteatre i uslove koji odgovaraju vodećim evropskim i svjetskim akademskim centrima.
Rektor Univerziteta u Istočnom Sarajevu prof. dr Milan Kulić poručio je da danas možemo reći kako je vizija osnivača u potpunosti ostvarena, te da Univerzitet predstavlja snažan oslonac mladima i garant razvoja naše zajednice.
Univerzitet u Istočnom Sarajevu široko otvara vrata svim svojim studentima i posljedih godina je urađeno mnogo u svim poljima – obrazovanju, naučnoistraživačkom i umjetničkom radu, a posebno smo ponosni na naše nastavne planove i programe, nastavnike i saradnike koji idu u korak s vremenom, jer nastava više nije samo teorija. Uz želju da studenti razumiju i primjene u praksi ono što uče, insistiramo na praktičnoj nastavi, saradnji sa okruženjem i privrednim subjektima kao ključnoj tački našeg rada. Kroz praksu i direktan kontakt sa poslodavcem, naši studenti imaju mogućnost da vide kako njihovo obrazovanje izgleda u realnom okruženju.
Studentski standard je na veoma visokom nivou zahvaljujući velikim ulaganjima Vlade Republike Srpske i resornog Ministarstva za naučnotehnološki razvoj i visoko obrazovanje Republike Srpske. Time je pokazano postojanje svijesti da studiranje nije samo učenje. Mladim ljudima obezbijeđeno je besplatno školovanje, besplatan smještaj u studentskim domovima, subvencionisana ishrana, a od ove akademske godine Ministarstvo je povećalo i studentske stipendije. Studentima su na raspolaganju studentski domovi u Palama, Istočnom Sarajevu, Foči i Zvorniku. To su moderni centri sa nizom pratećih sadržaja, čitaonica, sportsko-rekreativnih prostora, koji omogućavaju kvalitetan i zdrav život.
Na Univerzitetu u Istočnom Sarajevu u prethodnom periodu napravljeni su značajni koraci ka poboljšanju uslova studiranja studenata sa hendikepom kao što je usvajanje Programa afirmativnih mjera za studente sa malignim oboljenjima i studentima sa invaliditetom za upis na prvi, drugi i treći ciklus studija. Takođe, usvojena je Mapa puta o inkluzivnoj digitalnoj pristupačnosti, čiji je cilj poboljšanje digitalnih resursa i digitalne kompetencije nastavnika i saradnika kako bi lakše omogućili tranziciju studenata, odnosno srednjoškolaca sa invaliditetom, u prostor visokog obrazovanja.
Univerzitet u Istočnom Sarajevu prepoznao je značaj internacionalizacije i stvorio jednu veliku akademsku mrežu 700 stranih studenata iz 33 zemlje sa skoro svih kontinenata.
To je put kojim je prvo krenulo rukovodstvo Medicinskog fakulteta, a praksu su preuzeli i ostali fakulteti – Elektrotehnički, Tehnološki i Muzička akademija, dok ostale članice Univerziteta vrijedno rade kako bi se priključile ovom trendu. Nastava se izvodi i na engleskom i na ruskom jeziku – a studenti iz inostranstva su naši najbolji ambasadori kulture, nauke i znanja
Od osnivanja do danas na Univerzitet u Istočnom Sarajevu upisano je oko 50.000 studenata, a oko 29.000 diplomiranih studenata obavljaju izuzetno važne funkcije u društvu. Univerzitet je ponosan na njih.
Univerzitet u Istočnom Sarajevu predstavlja zajednicu u kojoj se njeguje kult rada, upornosti i slobode mišljenja, slave naučna i umjetnička dostignuća i akademski duh.
Njegujemo svijest da se budućnost nalazi u cjeloživotnom obrazovanju kao brzom odgovoru na rapidne tehnološke promjene.
Poruka koju želimo poslati mladim ljudima jeste da je Univerzitet u Istočnom Sarajevu mjesto gdje se obrazuju mladi kadrovi koji će biti nosioci progresa, svjesni svoje istorije, a istovremeno spremni za budućnost koju ćemo zajedno da gradimo!
Otkrivanje biste akademiku Vojislavu Maksimoviću, prvom rektoru Univerziteta u Istočnom Sarajevu
U zgradi Rektorata u ponedjeljak, 14. septembra, u 17.00 časova će povodom obilježavanja Dana Univerziteta biti otkrivena bista akademiku Vojislavu Maksimoviću, prvom rektoru Univerziteta u Istočnom Sarajevu.
Bista od bronze, čiji je model napravljen na Akademiji likovnih umjetnosti Trebinje Univerziteta u Istočnom Sarajevu, krasiće Rektorat u znak vječne zahvalnosti akademiku Vojislavu Maksimoviću za njegovu nesebičnu brigu i njegovanje srpske duhovnosti i kulture u teškim vremenima za srpski narod i Republiku Srpsku.
Brojna su i velika djela po kojima je akademik Maksimović zaslužio da ostane svima u kolektivnom pamćenju kao čovjek koji je udario temelje visokoškolstva u istočnom dijelu Srpske.
Prof. dr Vojislav Maksimović (1935–2024), akademik, univerzitetski profesor, prvi rektor Univerziteta u Istočnom Sarajevu, književni istoričar, prozni pisac, narodni poslanik i senator Republike Srpske.
Rođen je 4. avgusta 1935. godine u Cvilinu (opština Foča), u tadašnjoj Zetskoj banovini Kraljevine Jugoslavije. Osnovnu školu učio je u rodnom mjestu u Ustikolini, a nižu realnu gimnaziju sa malom maturom završio je u Foči (1950). Višu gimnaziju pohađao je u Foči, Beogradu i Sarajevu.
Studije jugoslovenskih književnosti i srpskohrvatskog jezika započeo je u Beogradu, akademske 1955/56, a završio na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1960. godine.
Doktorsku disertaciju Književni rad Jovana Kršića, odbranio je 1975. godine na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, nakon čega je izabran u zvanje docenta na Odsjeku za opštu književnost, scenske umjetnosti i bibliotekarstvo Filozofskog fakulteta u Sarajevu, na kojem je radio u zvanju vanrednog i redovnog profesora sve do početka građanskog rata u BiH.
Bio je gostujući profesor na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu (1980–1984). Takođe, bio je profesor jugoslovenske književnosti po pozivu na Univerzitetu „Jan Komenski“ u Bratislavi.
Po izbijanju građanskog rata 1992. godine napušta Sarajevo.
U septembru iste godine Vlada Republike Srpske imenovala ga je za prvog rektora Univerziteta u Srpskom Sarajevu, sa sjedištem na Palama.
Za kratko vrijeme, u teškim uslovima života i rada i sa malim brojem nastavnika, a uz pomoć opštinskih organa i najviših vlasti Srpske Republike, uspio je da utemelji trinaest fakulteta i tri akademije, koji su smješteni u više gradova Srpske.
Na dužnosti rektora ostao je do aprila 2000. godine.
Senat Univerziteta u Istočnom Sarajevu izabrao ga je 2009. za svog prvog profesora–emeritusa.
Kao naučnik i književnik učestvovao je na brojnim konferencijama i skupovima u mnogim gradovima i regijama nekadašnje Jugoslavije, kasnije Srbije i Republike Srpske. Kao član i predstavnik kulturnih delegacija boravio je u više zemalja Evrope i svijeta: Bugarska, Egipat, Njemačka, Mađarska, Čehoslovačka, Engleska, Sovjetski Savez, Rumunija, Irska).
Bio je poslanik Narodne skupštine Bosne i Hercegovine (1990–1992), poslanik Narodne skupštine Republike Srpske (1991–2000) i predsjednik Skupštine Srpskog Sarajeva (1994–1996).
Za društvenu i političku aktivnost odlikovan je Ordenom Republike Srpske sa lentom (1994) i Ordenom Nemanjića (1996). Za dopisnog člana Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske izabran je 1997, a za redovnog 2004. godine. Za člana Međunarodne akademije humanističkih i prirodnih nauka u Moskvi izabran je 2002. godine.
Na Vidovdan 1990. u Sarajevu, sa grupom srpskih intelektualaca, obnovio je rad Srpskog prosvjetnog i kulturnog društva „Prosvjeta“ i bio njegov predsjednik do 2001. godine.
Veoma je obimna bibliografija samostalno napisanih djela akademika Maksimovića, kao i novinskih, publicističkih, književnih, stručnih i naučnih radova objavljenih u raznim periodičnim publikacijama ili separatima. Samostalno je objavio knjige “Viđenje Bosne”, “Nekada i sada”, “Belata ptica”, “Od usta do usta”, “Jovan Kršić – život”, “Neka presudi vrijeme” i brojne druge.
Ime ovog velikana istorija je zabilježila kao ime čovjeka kojem je pripala čast da na svečanoj sjednici Skupštine srpskog naroda u BiH 9. januara 1992. godine pročita Deklarciju o proglašenju Republike Srpskog naroda u BiH.
Akademik Vojislav Maksimović sahranjen je u Jošanici kod Foče 31. avgusta 2024. godine.